به هر حال جملهء بالا اشاره به اين است كه فرصتها را از دست ندهيد و اكنون كه همه چيز براى اجراى عدالت و حكومت حق در جامعه اسلامى فراهم شده در دام وسوسه‌هاى « شياطين جن و انس » گرفتار نشويد ! و از توطئه‌هاى خودكامگانى كه منافع نامشروعشان به خطر افتاده بر حذر باشيد ! چرا كه اگر اين فرصتها از دست برود بازگشتش به آسانى ممكن نيست ! و تاريخ زندگى امام ( ع ) هم نشان مىدهد كه چنين شد كه مردم عصر او از اين هشدار پند كافى نگرفتند ، فرصتها را از دست دادند ، آن روز كه لشكر شام در آستانهء شكست كامل قرار داشت فريب نيرنگ « عمرو عاص » را خوردند كه سرانجام به حكومت « بنى اميّه » و « بنى مروان » ، حكومت سياه و تاريكى كه در تاريخ كم نظير بود ، منتهى شد و « حجّاج‌ها » دمار از روزگار آنها بر آوردند . در اين جا به توضيحى از « سيّد رضى » برخورد مىكنيم كه اعجاب و شگفتى فوق العادهء خود را از تعبيرات بسيار زيبا و پر محتواى اين خطبه آشكار مىكند و مىگويد : « در اين سخن كه نزديكترين سخن به حقيقت فصاحت است ، لطايفى نهفته كه هيچ كس از سخن‌سنجان به پايهء آن نمىرسد و بيش از آنچه كه ما از آن به شگفتى فرو مىرويم ، شگفتى از آن به تعجّب مىآيد ، بعلاوه در آن ريزه‌كاريهايى از فصاحت است كه نه زبان قادر به شرح آن است و نه هيچ انسانى مىتواند به عمق آن برسد و نه آنچه من مىگويم را جز آنان كه در فصاحت پيشگام و ريشه دارند ، مىتوانند درك كنند ! ( آرى ) « وَ ما يَعْقِلُها إِلَّا الْعالِمُونَ » ، جز دانشمندان آن را درك نمىكنند » !